Een nieuw blog…


Pfffff, waar moet ik beginnen. Drie jaar lang werk, verdwenen. En waarom?Regelmatig krijg ik de vraag waarom ik niet via WordPress blog. De reden was simpel, zakelijk host ik bij mijn domein en het leek me net zo makkelijk alles daar onder te brengen. Dus ook de websitemaker. Uiteindelijk merkte ik toch wat belemmeringen en besloot ik dat het tijd werd mijn site om te zetten. Volledig in de waan dat alles automatisch overgezet zou worden. Ieder z’n vak zullen we maar zeggen. 

Eerst was ik boos, teleurgesteld en baalde ik enorm. Het was alsof er drie jaar van mijn schrijversleven was afgepakt. Natuurlijk heb ik veel posts in word. Maar toch, ik heb in de opbouw van de vorige site zo veel liefde en tijd gestopt. De lay out, de kleuren en de teksten uren heb ik daarover nagedacht. De cursus website omzetten naar een andere providerheb ik onderweg even gemist. Uit pure nijd gooide ik mijn computer aan de kant, ik moest er even uit. Geïrriteerd riep ik de hond die, zich van geen kwaad bewust, trouw aan kwam huppelen. Blij dat ze mee mocht deed mijn humeur er voor haar niet toe.

Eenmaal buiten schrok ik van de kou. Na een paar warme dagen sneed de wind nu op mijn door woede verhitte huid. De zon scheen wel maar er leek een of andere Scandinavische wind over Nederland te trekken die winters aanvoelde. Ik dook in mijn sjaal en wandelde naar het meest rustige stuk op de dijk bij ons huis. De puppy huppelde vrolijk naast me, zorgeloos genietend van de extra wandeling. 

We liepen langs het water, door de wind waren er behoorlijke golven ontstaan die glinsterend door de felle zon woest opspatte tegen de dijk. Ik keek om me heen en zag hoe de bomen al groener aan het worden zijn. Zelfs de dorre bladeren van de beukenhaag worden verdrongen door verse knoppen. De zwanen zijn bezig met hun nest, beginnen aan een nieuw gezin. Het voorjaar laat zich langzaam zien.

Des te langer ik buiten liep des te meer realiseerde ik me dat ik mijn frustratie moest loslaten. Wie leest er nog mijn blogs van twee jaar geleden? Al mijn verhalen heb ik nog en dat is het belangrijkste. Ik zou mijn oude site weer kunnen activeren maar tussen al het nieuwe leven om me heen heb ik besloten dat het goed is. Dit is wat ik nodig heb, waar ik aan toe ben een nieuw leven voor mijn site. Het gaat me enorm veeltijd kosten de komende weken, het is wat het is. Van jullie vraag ik even wat geduld tot ik mijn site weer helemaal up and running heb.

liefs Alicia


Advertenties

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.