Eroscripta De Witte Kaars

Vandaag is er weer een bijeenkomst van Eroscripta. Helaas kan ik daar niet bij zijn. Gelukkig kan ik wel genieten van de inzendingen van de andere lezers die weer prachtige verhalen hebben geschreven. Wil je ze lezen? Neem dan een kijkje op de site van Eroscripta.

Dit verhaal is geschreven voor de Prikkelzinnen van Eroscripta in november. Het thema was ;  Huishoudelijke seks speeltjes als onderdeel van de seks.

Dagen heb ik nagedacht over een bijzonder voorwerp. Over een uniek voorwerp, die het verhaal verrassend zou maken. Ik kon er niet opkomen. Uiteindelijk ben ik gaan zitten en is het een standaard voorwerp geworden met daaromheen, hoop ik een verrassend verhaal.

Veel leesplezier.

X Alicia

De Witte Kaars

De Witte Kaars

Hete druppels wit kaarsvet vallen op zijn gespierde rug. Hij zou zich kunnen verzetten. Kunnen opstaan en de kaars van mij overnemen. Hij is zoveel sterker dan ik en hij kan mij binnen een seconde overmeesteren. Hij doet dat niet. In plaats daarvan ligt hij hier in mijn huis, voorovergebogen met zijn blote bovenlichaam op mijn koude glazen tafel. De hete witte spetters moeten hem wel pijn doen, want ik houd de kaars heel dichtbij zijn huid. Zijn prachtig gevormde spieren spannen zich aan, steeds weer opnieuw bij elke drup.

Hij geeft geen krimp en ik ga verder, druppel voor druppel, naar beneden richting zijn ronde billen. De plekken kaarsvet drogen snel op en een spoor van stippels vet sieren zijn rug.  De huid eromheen verkleurt licht rood, bewonderend kijk ik naar mijn kunstwerk.

Bij elke druppel die valt voel ik me sterker, niet om de pijn die ik hem bezorg, nee ik voel me krachtiger omdat hij in het volste vertrouwen zijn lichaam aan mij overgeeft. De volledige macht die ik nu over hem heb is onbeschrijfelijk sensueel.

Als iemand de controle uit handen geeft en besluit het over te dragen aan jou, is dat een fragiel bezit. Heel makkelijk is het nu om hem te breken, om misbruik te maken van de macht die hij mij geeft. Het vergt enige beheersing van mijn kant om dat niet te doen. Hij deed het namelijk wel.

Jarenlang, dag in dag uit maakte hij misbruik van mijn kunnen. Elke dag rende ik voor hem, op hakken. Ik voldeed aan de eisen die hij stelde aan mijn kleding en verscheen altijd in een rok, of een jurkje. Altijd zwart, altijd pumps. Ontelbare keren bracht ik hem versgemalen koffie met perfect geschuimde melk. Al zijn afspraken plande ik in, ook de afspraken die enkel gemaakt werden om zijn vrouw te misleiden. Het hotel dat hij gebruikte, de jonge dames die hij inhuurde, niets ging mij te ver. Alle sporen die hij daarbij achterliet wiste ik uit.

Het waren taken die niet allemaal de mijne waren, maar ik voerde ik ze uit zonder te morren in de hoop een blik van zijn goedkeuring te krijgen.

Misschien ziet hij me.

Misschien, als ik vandaag extra mijn best doe probeert hij me te verleiden.

Meer dan eens fantaseerde ik hoe het zou zijn om mezelf aan te bieden aan hem. Hoe ik klaar lig op zijn leren bank om hem te ontvangen en hoe hij mijn kokerrok omhoogduwt en mij neemt.

Hoe naïef is het van mij om te denken dat hij om die reden een kledingvoorschrift heeft. Als hij mij maar een keer had verleid, mij het gevoel gevend dat ik werd gezien. Dat ik het type vrouw zou kunnen zijn met wie hij zijn lusten wilde botvieren. Misschien dan, nee alleen dan was ik gebleven.

 Mijn ontslagbrief trof hem als een mokerslag, nog nooit eerder had ik een teken van onzekerheid bij hem gezien. Even deed zijn ontreddering mij twijfelen aan mijn besluit, maar hij herpakte zich snel en tekende nors voor mijn ontslag. Het was voor mij simpelweg te pijnlijk voor hem te blijven werken. Het constante gevoel van falen werd mij te veel.

Een paar dagen na mijn vertrek stond hij ineens op mijn stoep. Zijn altijd onberispelijke uiterlijk was verdwenen, er stond een verdwaalde jongen in een wit T-shirt en joggingbroek voor de deur. Op dat moment had ik geen idee wat hij kwam doen, maar toen ik de deur opende zag ik voor het eerst de ware aard van mijn baas.

Hij wilde even binnenkomen, ik liet hem. Hoe kon ik weigeren. Hij smeekte mij of ik wilde terugkomen naar kantoor en even dacht ik dat hij zich aan mijn voeten zou werpen. Iets wat even later ook het geval was. Instinctief reageerde op hem.

“Hoe ver wil je gaan?”

Hij knielde en kuste mijn voeten.

“Ik doe alles wat je wil Angela, alsjeblieft.” 

Het duizelde, wie is deze man en wat heeft hij met mijn baas gedaan? Zijn verslagenheid was ongekend groot, en ik vervloekte mezelf dat ik dit niet eerder had gezien. Misschien was het een opwelling van zijn kant, dat wist ik op dat moment niet, maar ik zou hoe dan ook van de gelegenheid gebruik maken. 

Ik trok mijn slipje opzij en duwde aftastend zijn hoofd onder mijn rok. Tot mijn verbazing hield hij mij niet tegen sterker nog, hij leek er opgewonden van te raken. Aangemoedigd door zijn reactie duwde ik hem verder, ruw en zonder omweg in mijn kruis. Met twee handen hield ik zijn hoofd daar, hij likte me zoals geen man voor hem dat heeft gedaan. Alle opgebouwde spanning leek er met mijn orgasme uit de komen. Toen ik hem eenmaal losliet was zijn gezicht nat, drijfnat van mijn vocht.

Daarna spraken wij voor het eerst echt met elkaar in alle eerlijkheid over onze verlangens. Ik wilde hem, de manier waarop was voor mij van ondergeschikt belang. Hij wilde wat de doorsnee vrouw hem niet gaf. De aanname dat hij mij zou verleiden en dominant zou zijn was zo ver verwijderd van de waarheid dat ik me idioot voelde dat ik dat niet eerder gezien heb.  De rol die hij vervult op kantoor is dezelfde als in zijn huwelijk. Hij neemt haar uit liefde niet uit lust, en het is zoals zij dat wenst. Zijn vrouw weigert echter hetzelfde voor hem te doen. Zijn gerief vond hij in luxe, maar kille hotelkamers met vrouwen die hun diensten tegen een absurd hoog tarief aanbieden. Dat is nu teneinde

Nu draag ik geen rok, maar een leren broek en een hooggesloten coltrui. Ik moet wennen aan mezelf zo, maar dit is wat hij wil en ik wil hem. 

Hij ziet geen naakte huid, voelt geen zachte vrouwen vormen. Hij ligt en ondergaat. Voorzichtig blaas ik de kaars uit en leg hem aan de kant, voor nu. Trots op wat ik heb bereikt loop weg, ik laat hem even liggen en schenk mezelf een glas prosecco in. Hij heeft zijn hoofd gedraaid en kijkt naar mij met een angstige en toch dankbare blik.

Ineens bedenk ik iets, ik trek de keukenlade open en pak daaruit en mes. En bot mes, maar scherp genoeg voor wat ik van plan ben. Ik loop naar hem toe, hij ziet wat ik bij me heb en nog steeds komt hij niet omhoog. Het vertrouwen in mij is bijna ontroerend. Met de botte kant van het mes schraap ik het kaarsvet van hem af en masseer de plekken. Het is een genot om aan hem te zitten.

Mijn baas staat nog steeds in dezelfde positie, schaamteloos bereidwillig met zijn benen gespreid en zijn bovenlichaam op mijn tafel. De volgende stap kost me meer moeite, maar ik sta open voor dit nieuwe avontuur en zet mijn bezwaren aan de kant. Als ik hem dit geeft zal hij altijd blijven komen. Bij mij, dat is mijn doel.

 Ik ga achter hem staan en kneed zijn billen, dan zak ik op mijn knieën zodat ik achter hem op de grond zit. Mijn hand glijdt over zijn ballen naar voren waar zijn erectie in volle glorie hangt. Met mijn hoofd ga ik tussen zijn benen, zachtjes zuig vanaf achter aan zijn ballen. Met mijn hand omsluit ik zijn pik en beweeg ik heen een weer. Hij gromt zachtjes en dat is voor mij een bevestiging dat ik op de goede weg ben. Ik laat zijn lid los zodat ik mijn handen vrij heb. Ik leg ieder hand op een bil. Zachtjes trek ik ze uit elkaar en ik begraaf mijn gezicht ertussen. Mijn tong danst om zijn gaatje en een diepe erotisch geladen gekreun vult de ruimte. Het is ruw aan mijn tong, maar minder vies dan ik had verwacht. Zijn reactie op mijn likken maakt het de moeite meer dan waard, bedreven ga ik verder en ik voel hoe zijn lichaam rilt, dankbaar dat ik hem dit schenk. Zodra ik mezelf ervan verzekerd heb dat hij nat genoeg is kom ik omhoog. De kaars ligt nog keurig op zijn plek, ik pak het op en duw de witte staaf voorzichtig bij hem naar binnen, terwijl ik met mijn andere hand weer zijn pik vind. Voorzichtigheid is geboden en ik houd zijn reactie in het oog.  Gevoelens van verantwoordelijkheid en opwinding komen boven en veroorzaken een voor mij nieuwe staat van opwinding.

Al snel vind ik gecontroleerd een ritme. In en uit en tegelijk op en neer. Hij kan het bijna niet meer aan zie ik. Juist op dat moment duw ik nog een stukje verder. Hij is er bijna, ik zie hoe hij verstrakt, zijn handen pakken de tafel stevig vast hopend op mijn toestemming dat hij mag klaarkomen. 

“Kom maar voor me, nu,” zeg ik en ik doe een poging zo bits mogelijk te klinken. Dat zetje brengt hem over de rand, vurige vloeistof schiet uit hem en verspreid zich als witte kaars spetters over mijn vloer.

“Angela, waar blijft verdomme mijn koffie?”

Voor de omgeving lijkt alles bij het oude te zijn. Collega’s kijken er kennelijk niet van op dat ik er weer ben, of ze hebben niet het lef ernaar te vragen. Het doet er niet toe.

Nog heel even laat ik hem wachten en dan loop ik zijn kantoor binnen. Ik zet zijn koffie op het bureau, koud met een wit laagje ingestort schuim.

“Tot vanavond.”

Foto door Pixabay op Pexels.com

Een reactie op “Eroscripta De Witte Kaars

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Eroscripta De Witte Kaars

Vandaag is er weer een bijeenkomst van Eroscripta. Helaas kan ik daar niet bij zijn. Gelukkig kan ik wel genieten van de inzendingen van de andere lezers die weer prachtige verhalen hebben geschreven. Wil je ze lezen? Neem dan een kijkje op de site van Eroscripta.

Dit verhaal is geschreven voor de Prikkelzinnen van Eroscripta in november. Het thema was ;  Huishoudelijke seks speeltjes als onderdeel van de seks.

Dagen heb ik nagedacht over een bijzonder voorwerp. Over een uniek voorwerp, die het verhaal verrassend zou maken. Ik kon er niet opkomen. Uiteindelijk ben ik gaan zitten en is het een standaard voorwerp geworden met daaromheen, hoop ik een verrassend verhaal.

Veel leesplezier.

X Alicia

De Witte Kaars

De Witte Kaars

Hete druppels wit kaarsvet vallen op zijn gespierde rug. Hij zou zich kunnen verzetten. Kunnen opstaan en de kaars van mij overnemen. Hij is zoveel sterker dan ik en hij kan mij binnen een seconde overmeesteren. Hij doet dat niet. In plaats daarvan ligt hij hier in mijn huis, voorovergebogen met zijn blote bovenlichaam op mijn koude glazen tafel. De hete witte spetters moeten hem wel pijn doen, want ik houd de kaars heel dichtbij zijn huid. Zijn prachtig gevormde spieren spannen zich aan, steeds weer opnieuw bij elke drup.

Hij geeft geen krimp en ik ga verder, druppel voor druppel, naar beneden richting zijn ronde billen. De plekken kaarsvet drogen snel op en een spoor van stippels vet sieren zijn rug.  De huid eromheen verkleurt licht rood, bewonderend kijk ik naar mijn kunstwerk.

Bij elke druppel die valt voel ik me sterker, niet om de pijn die ik hem bezorg, nee ik voel me krachtiger omdat hij in het volste vertrouwen zijn lichaam aan mij overgeeft. De volledige macht die ik nu over hem heb is onbeschrijfelijk sensueel.

Als iemand de controle uit handen geeft en besluit het over te dragen aan jou, is dat een fragiel bezit. Heel makkelijk is het nu om hem te breken, om misbruik te maken van de macht die hij mij geeft. Het vergt enige beheersing van mijn kant om dat niet te doen. Hij deed het namelijk wel.

Jarenlang, dag in dag uit maakte hij misbruik van mijn kunnen. Elke dag rende ik voor hem, op hakken. Ik voldeed aan de eisen die hij stelde aan mijn kleding en verscheen altijd in een rok, of een jurkje. Altijd zwart, altijd pumps. Ontelbare keren bracht ik hem versgemalen koffie met perfect geschuimde melk. Al zijn afspraken plande ik in, ook de afspraken die enkel gemaakt werden om zijn vrouw te misleiden. Het hotel dat hij gebruikte, de jonge dames die hij inhuurde, niets ging mij te ver. Alle sporen die hij daarbij achterliet wiste ik uit.

Het waren taken die niet allemaal de mijne waren, maar ik voerde ik ze uit zonder te morren in de hoop een blik van zijn goedkeuring te krijgen.

Misschien ziet hij me.

Misschien, als ik vandaag extra mijn best doe probeert hij me te verleiden.

Meer dan eens fantaseerde ik hoe het zou zijn om mezelf aan te bieden aan hem. Hoe ik klaar lig op zijn leren bank om hem te ontvangen en hoe hij mijn kokerrok omhoogduwt en mij neemt.

Hoe naïef is het van mij om te denken dat hij om die reden een kledingvoorschrift heeft. Als hij mij maar een keer had verleid, mij het gevoel gevend dat ik werd gezien. Dat ik het type vrouw zou kunnen zijn met wie hij zijn lusten wilde botvieren. Misschien dan, nee alleen dan was ik gebleven.

 Mijn ontslagbrief trof hem als een mokerslag, nog nooit eerder had ik een teken van onzekerheid bij hem gezien. Even deed zijn ontreddering mij twijfelen aan mijn besluit, maar hij herpakte zich snel en tekende nors voor mijn ontslag. Het was voor mij simpelweg te pijnlijk voor hem te blijven werken. Het constante gevoel van falen werd mij te veel.

Een paar dagen na mijn vertrek stond hij ineens op mijn stoep. Zijn altijd onberispelijke uiterlijk was verdwenen, er stond een verdwaalde jongen in een wit T-shirt en joggingbroek voor de deur. Op dat moment had ik geen idee wat hij kwam doen, maar toen ik de deur opende zag ik voor het eerst de ware aard van mijn baas.

Hij wilde even binnenkomen, ik liet hem. Hoe kon ik weigeren. Hij smeekte mij of ik wilde terugkomen naar kantoor en even dacht ik dat hij zich aan mijn voeten zou werpen. Iets wat even later ook het geval was. Instinctief reageerde op hem.

“Hoe ver wil je gaan?”

Hij knielde en kuste mijn voeten.

“Ik doe alles wat je wil Angela, alsjeblieft.” 

Het duizelde, wie is deze man en wat heeft hij met mijn baas gedaan? Zijn verslagenheid was ongekend groot, en ik vervloekte mezelf dat ik dit niet eerder had gezien. Misschien was het een opwelling van zijn kant, dat wist ik op dat moment niet, maar ik zou hoe dan ook van de gelegenheid gebruik maken. 

Ik trok mijn slipje opzij en duwde aftastend zijn hoofd onder mijn rok. Tot mijn verbazing hield hij mij niet tegen sterker nog, hij leek er opgewonden van te raken. Aangemoedigd door zijn reactie duwde ik hem verder, ruw en zonder omweg in mijn kruis. Met twee handen hield ik zijn hoofd daar, hij likte me zoals geen man voor hem dat heeft gedaan. Alle opgebouwde spanning leek er met mijn orgasme uit de komen. Toen ik hem eenmaal losliet was zijn gezicht nat, drijfnat van mijn vocht.

Daarna spraken wij voor het eerst echt met elkaar in alle eerlijkheid over onze verlangens. Ik wilde hem, de manier waarop was voor mij van ondergeschikt belang. Hij wilde wat de doorsnee vrouw hem niet gaf. De aanname dat hij mij zou verleiden en dominant zou zijn was zo ver verwijderd van de waarheid dat ik me idioot voelde dat ik dat niet eerder gezien heb.  De rol die hij vervult op kantoor is dezelfde als in zijn huwelijk. Hij neemt haar uit liefde niet uit lust, en het is zoals zij dat wenst. Zijn vrouw weigert echter hetzelfde voor hem te doen. Zijn gerief vond hij in luxe, maar kille hotelkamers met vrouwen die hun diensten tegen een absurd hoog tarief aanbieden. Dat is nu teneinde

Nu draag ik geen rok, maar een leren broek en een hooggesloten coltrui. Ik moet wennen aan mezelf zo, maar dit is wat hij wil en ik wil hem. 

Hij ziet geen naakte huid, voelt geen zachte vrouwen vormen. Hij ligt en ondergaat. Voorzichtig blaas ik de kaars uit en leg hem aan de kant, voor nu. Trots op wat ik heb bereikt loop weg, ik laat hem even liggen en schenk mezelf een glas prosecco in. Hij heeft zijn hoofd gedraaid en kijkt naar mij met een angstige en toch dankbare blik.

Ineens bedenk ik iets, ik trek de keukenlade open en pak daaruit en mes. En bot mes, maar scherp genoeg voor wat ik van plan ben. Ik loop naar hem toe, hij ziet wat ik bij me heb en nog steeds komt hij niet omhoog. Het vertrouwen in mij is bijna ontroerend. Met de botte kant van het mes schraap ik het kaarsvet van hem af en masseer de plekken. Het is een genot om aan hem te zitten.

Mijn baas staat nog steeds in dezelfde positie, schaamteloos bereidwillig met zijn benen gespreid en zijn bovenlichaam op mijn tafel. De volgende stap kost me meer moeite, maar ik sta open voor dit nieuwe avontuur en zet mijn bezwaren aan de kant. Als ik hem dit geeft zal hij altijd blijven komen. Bij mij, dat is mijn doel.

 Ik ga achter hem staan en kneed zijn billen, dan zak ik op mijn knieën zodat ik achter hem op de grond zit. Mijn hand glijdt over zijn ballen naar voren waar zijn erectie in volle glorie hangt. Met mijn hoofd ga ik tussen zijn benen, zachtjes zuig vanaf achter aan zijn ballen. Met mijn hand omsluit ik zijn pik en beweeg ik heen een weer. Hij gromt zachtjes en dat is voor mij een bevestiging dat ik op de goede weg ben. Ik laat zijn lid los zodat ik mijn handen vrij heb. Ik leg ieder hand op een bil. Zachtjes trek ik ze uit elkaar en ik begraaf mijn gezicht ertussen. Mijn tong danst om zijn gaatje en een diepe erotisch geladen gekreun vult de ruimte. Het is ruw aan mijn tong, maar minder vies dan ik had verwacht. Zijn reactie op mijn likken maakt het de moeite meer dan waard, bedreven ga ik verder en ik voel hoe zijn lichaam rilt, dankbaar dat ik hem dit schenk. Zodra ik mezelf ervan verzekerd heb dat hij nat genoeg is kom ik omhoog. De kaars ligt nog keurig op zijn plek, ik pak het op en duw de witte staaf voorzichtig bij hem naar binnen, terwijl ik met mijn andere hand weer zijn pik vind. Voorzichtigheid is geboden en ik houd zijn reactie in het oog.  Gevoelens van verantwoordelijkheid en opwinding komen boven en veroorzaken een voor mij nieuwe staat van opwinding.

Al snel vind ik gecontroleerd een ritme. In en uit en tegelijk op en neer. Hij kan het bijna niet meer aan zie ik. Juist op dat moment duw ik nog een stukje verder. Hij is er bijna, ik zie hoe hij verstrakt, zijn handen pakken de tafel stevig vast hopend op mijn toestemming dat hij mag klaarkomen. 

“Kom maar voor me, nu,” zeg ik en ik doe een poging zo bits mogelijk te klinken. Dat zetje brengt hem over de rand, vurige vloeistof schiet uit hem en verspreid zich als witte kaars spetters over mijn vloer.

“Angela, waar blijft verdomme mijn koffie?”

Voor de omgeving lijkt alles bij het oude te zijn. Collega’s kijken er kennelijk niet van op dat ik er weer ben, of ze hebben niet het lef ernaar te vragen. Het doet er niet toe.

Nog heel even laat ik hem wachten en dan loop ik zijn kantoor binnen. Ik zet zijn koffie op het bureau, koud met een wit laagje ingestort schuim.

“Tot vanavond.”

Foto door Pixabay op Pexels.com

Een reactie op “Eroscripta De Witte Kaars

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s