Erotica Estafette De Kliniek

Foto door Anderson Guerra op Pexels.com

Voor de Erotica Estafette schreef ik dit verhaal.

De Kliniek

Zwijgend staart Mireille naar buiten, ze is weer terug bij af. Haar handen trillen op haar schoot, de herinneringen aan de kliniek zijn ontnuchterend.

Er was niet veel voor nodig de nachtverpleger te verleiden. Op een avond liep ze in enkel haar hemdje en short de gang van de kliniek op om iets te eten te halen. Het was kil in de hal,  in tegenstelling tot haar benauwde kamer. Het verschil in temperatuur maakte haar tepels stijf. Ze werden zichtbaar door de dunne stof van haar hemdje. De nachtverpleger, een man van dik in de veertig, bekeek haar schaamteloos. 

‘Dit wordt makkelijk’ dacht ze trots. 

Verleidelijk liep ze op hem af en maakte voor de vorm een kort praatje.  Hij was niet bijzonder aantrekkelijk, maar voorhanden. Ze had het nodig. Niet veel later liep hij met haar mee naar haar kamer. 

Vanaf dat moment kwam hij met enige regelmaat tijdens zijn nachtdiensten haar kamer in. Zodra de verpleger dacht dat de kust veilig was opende hij haar deur en sloop hij naar binnen. Soms was Mireille wakker en wachtte ze geduldig op hem.  Hij ging voor haar staan en tornde boven haar uit.  Ze liet hem kijken naar haar al naakte lichaam. Gehaast trok hij dan zijn witte broek en Crocs uit. Het beeld van zijn kleine stijve onder zijn behaarde buik zal ze niet snel vergeten. Mireille sloot haar ogen en streelde haar borsten om zo enige vorm genot te voelen.  Hij trok aan zijn lid, keek naar haar toneelspel en sjorde nog harder tot de klodders zaad op haar buik uiteenspatte.

Op andere momenten ging het er heel anders aan toe. Dan wist Mireille niet dat hij kwam. Ze lag vredig te slapen en werd gewekt door zijn vlezige handen om haar borsten. Hij nam de tijd om haar onderste lippen gulzig te bewerken met zijn tong. En in de roes van haar slaap, half dromend van het licht gaf ze hem toegang tot haar lichaam. Elke keer weer rook zijn zware lichaam naar zweet en prikte zijn  huid op de hare. Met zijn harde stoten probeerde hij de grootte van zijn pik te compenseren. Zo duwde hij haar dieper en dieper de veilige afgrond in, naar de plek waar het haar niets meer kon schelen.

Julien parkeert de auto bij de parkeerplaats van de kliniek.

“Julien, ik wil niet terug,” zegt ze met zachte stem.

Julien legt zijn hand op haar bovenbeen, net te hoog, bij de rand van het veel te korte rokje. Zijn warme vingers kriebelen langs haar dijbeen, haar bloed stroomt sneller en haar ogen lichten op. Hoopvol kijkt ze naar de man naast haar.

“Ik weet het,” zegt hij.

“Als je je gedraagt, kom ik bij je op bezoek, dat beloof ik. “

Mireille knikt gedwee. Ze wil niets liever dan geloven dat hij de waarheid spreekt.Dit verhaal mocht ik schrijven voor de Erotica Estafette van NBR Plaza. Het was een lekkere uitdaging!
Lees de andere inzendingen van de Erotica Estafette hier:

Deel 1 Mireille
Deel 2 De Badkamer
Deel 3 Brioche
Deel 4 Mon Dieu
Deel 5 Het begin van het einde


Advertenties

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.