Schrijven op locatie

Iedere dinsdag schrijf ik op een locatie ergens in Nederland. Het hoeft niet zo te zijn dat het blog over de betreffende locatie gaat, maar het is wel een nieuw en vast rubriek op mijn blog. Heb je tips voor een leuke plek? Let me know! 

Dit blog bedacht ik gisteravond, na de seks. Ja echt, als een ware Heleen van Royen maakte ik een minuut na de seks aantekeningen in mijn notitieblok.

Telefoon en laptop hebben wij nooit op de slaapkamer, dat geeft te veel afleiding, dus schreef ik ouderwets met pen en papier. Chris dacht dat ik vol lof iets zou schrijven over zijn prestatie van zojuist. Hoe goed die ook was, helaas. In dit geval schoot me iets te binnen voor mijn roman en zo ook een aantal woorden voor dit blog.

Gisteren had ik de hele dag gepland om te schrijven. Het doel? 1000 woorden. Dat is gelukt, maar ik heb er ook zeker 1000 geschrapt van wat ik al had geschreven. De lijn van het verhaal werd iets anders… So I killed my daarlangs.

 Uiteindelijk enigszins gefrustreerd ben ik om half vijf gestopt. Ik kwam simpelweg niet verder. Ik weet hoe ik het verhaal wil, ik weet het begin, het midden en het einde. Alleen ik wil te snel, te veel. Daarbij lees ik op de momenten dat ik niet schrijf . Dan pak ik een roman, of een boek over het schrijven van een roman. Vervolgens maak ik aantekeningen en zie ik overal punten waarin ik mezelf nog kan verbeteren. Het gevolg daarvan is, dat ik de neiging heb om opnieuw te beginnen, terwijl dit al de derde versie is.

Niet doen dus. Misschien is het beter als ik stop met lezen, leren en aanpassen. Misschien moet ik gewoon verder gaan met schrijven en zodra er 50.000 woorden op papier staan pas gaan schrappen, schuiven en herschrijven. 

Mijn dochter, 17 en kennelijk wijzer dan ik, zei toen ik de geprinte versie van mijn manuscript voor haar neus verscheurde;

“Mam, je moet niet zoveel druk leggen bij het aantal woorden, maar gewoon schrijven.”

 En daar heeft ze een goed punt.

Volgens Chris is mijn schrijven net zoals ik ben met de seks: ‘To the point.’ Het liefste bereik ik zonder omweg mijn doel. En hij heeft gelijk, ik ben geen type die er van alles bij haalt. Zeker niet als iets voor mij logisch is. Dat werkt prima bij de korte verhalen die ik schrijf. Een roman is echter andere koek.

De dingen die voor mij logisch zijn, en van nature bij de hoofdpersoon horen, zijn dingen die ik de lezer wel moet uitleggen zodat ze haar beweegredenen begrijpen. Daar ligt het probleem. Ik moet dieper graven in mijn fantasie om haar en haar obsessie sterk neer te zetten. 

Binnenkort ben ik aanwezig bij een bijeenkomst van Eroscripta, wie weet hebben de andere auteurs tips voor mij om verder te komen. Voor die bijeenkomst schreef ik het verhaal, ‘De Witte Kaars.’ Mocht je het gemist hebben.

Op de site van Eroscripta kun je ook de verhalen vinden van de andere deelnemende auteurs. Geloof me, er zit veel leuks bij.

 Voor nu leg ik mijn manuscript weg, een paar dagen moet ik het laten rusten. Orders van Chris.

Vandaag is dit blog, geschreven vanaf een inspirerende locatie in Overijssel.

 Liefs Alicia

Advertenties

6 thoughts on “Schrijven op locatie

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.