Tijdens het schrijven van dit verhaal kon ik mijn gedachte niet afhouden van deze mooie man. Ragnar Lothbrok.

Dit verhaal is mijn inzending aan Pittig Proza mei, met als thema masturbatie. Dit verhaal is geïnspireerd door een blonde man die ik tegenkwam op een beurs. Normaal val ik als een blok voor donker, maar om deze man kon ik niet heen. Ik denk dat het de kracht was dat hij uitstraalde, gecombineerd met zijn heldere, bijna ijzige ogen. Hij deed me denken aan een Viking, waarvan ik de rauwheid sexy vindt. Ik heb er van genoten het te schrijven en ik hoop dat jullie het lekker vinden om te lezen. Het opwindende stuk is wat kort, maar dat is ook de intentie van een vluggertje;).

Lonneke kon haar zenuwen maar moeilijk in bedwang houden. Lang genoeg had ze dit gesprek met een smoes weten uit te stellen. De verslagen die hij van haar verwachtte kon ze meestal via de mail afhandelen. Soms met een toelichting door de telefoon, maar zelfs dan was zijn diepe stem voldoende haar in beroering te brengen.

Nu kon ze er niet onderuit. Hij had het recht op dit halfjaarlijks gesprek en het was meer dan logisch dat hij wilde weten hoe de noordelijke vestiging van zijn ICT-concern draaide.

Lonneke was veel te vroeg bij het hotel. Ze nam plaats en bestelde een koffie. Even twijfelde ze of ze er een likeur bij moest bestellen zodat ze deze door de koffie plompen. Hopend dat de alcohol haar zou kalmeren. Ze beheerste zich, het was pas half twaalf.

Nippend aan haar cappuccino zag ze hem door de draaideuren naar binnen komen. Strak in pak als altijd. Door de stof heen volgde ze de duidelijke lijnen van zijn spieren.  Ze had hem nog nooit in iets anders gezien dan een pak, behalve dan in haar dromen, als hij naakt op haar lag. Hij had haar niet meteen in de gaten. En waarom zou hij ook? Lonneke was met haar 1.65 en iets te rond figuur niet zijn type vrouw. Haar enigszins truttig gekapt, donker haar deed haar ook niet veel goed.

Zo nonchalant mogelijk zwaaide ze naar hem. Ze voelde hoe haar ademhaling versnelde bij elke stap die hij dichterbij zette. Nu al.

‘Goedemorgen Lonneke, lang niet gezien. Hoe is het met je?’ 

‘Goedemorgen Ivar, goed je weer te zien,’ zei ze starend in zijn azuurblauwe ogen die niets anders uitstraalde dan controle en oprechte interesse. Zijn ogen paste perfect bij zijn blonde haar, maar leken te vriendelijk bij zijn ietwat ruige baard. Ivar zijn lengte imponeerde haar. Lonneke zou niet verder komen dan halverwege zijn brede borstkast. Hij deed haar keer op keer denken aan een Viking. Een natuurlijk leider, die net van een met draak gesierde langschip is afgestapt en ongeschoren in een maatpak is gezet.

‘Wil je nog koffie?’ onderbrak hij haar gedachte. 

‘Graag,’ stamelde ze.

Hij wenkte de serveerster die kwam aangesneld. De jonge vrouw was te zien aan haar blosjes ook van hem onder de indruk. Espresso en een Cappuccino graag. Uiteraard, dacht ze. Sterke koffie. 

De spanning was om te snijden, althans vanaf haar kant. Ivar was de rust zelve. Als hij zich al bewust was van het effect dat hij op haar had liet hij daar niets van merken. Hij flirtte niet, dat sierde hem. Het kostte Lonneke moeite haar hoofd erbij te houden. Ze was afgeleid door zijn langzaam bewegende lippen. Althans zo leek het voor haar. Het deed haar bloed sneller stromen.

‘Goed, laten we beginnen. Het heeft te lang geduurd tot deze afspraak tot stand is gekomen,’ zei hij

Ze slikte, haar mond was kurkdroog en ze kreeg het warm. Lonneke moest de cijfers doornemen, maar ze hield het niet meer uit. Haar hele lichaam tintelde en ze dacht alleen maar aan de herhalende droom waarin hij haar nam. Zijn brute lichaam boven het hare uit tornend. Ivar met zijn, in haar hoofd ontstane grote lid, die haar kleine lichaam helemaal opvulde. 

Het was het enige wat ze zag, haar concentratie was ergens verdwenen in de diepte van haar verlangen. Te vaak had ze over hem gefantaseerd en nu kon ze hem niet anders meer zien dan een object van haar lust. Elke keer als haar vriend Ron haar nam dacht ze aan Ivar. Elke keer als ze alleen zich betastte dacht ze aan de blonde leider van het schip. Hoe ze, met niet meer dan een dierenvacht, deinend op de golven van de Noorse zee de liefde bedreven. Ook nu kon Lonneke haar fantasie niet verdrukken. 

Ze moest zich herpakken, als haar baan haar lief was. Ze was goed in haar werk, dat was haar houvast. Ze moest door dit gesprek heen zien te komen en hem laten zien wat ze heeft breikt. Dan was ze er weer voor een half jaar vanaf. Dan zou het contact voorlopig weer digitaal verlopen. 

‘Wil je me even excuseren?’ zei ze schor. Lonneke wilde afstand, misschien zou wat water in haar gezicht haar terugbrengen naar de realiteit. 

‘Natuurlijk, ik vraag vast de lunchkaart.’

 Met wankele benen, waarvan ze hoopte dat hij het niet zou opmerken, liep ze naar het toilet. Toen ze zich langs de spiegel haastte ving ze een glimp op van haar verhitte blik. Hij moet dit gezien hebben, dacht ze. En ze schaamde zich omdat haar lichaam haar zo verried. Ze verstopte zich op het toilet en trok haar broek naar beneden. Haar gezwollen, kloppende lippen deden haar beseffen dat ze maar één behoefte had en dat het de oplossing was die haar uit deze benarde situatie kon redden. 

Ze spreidde haar benen wat meer en liet haar rechterhand zakken in de richting van haar vochtige kut. Een zachte kreun ontsnapte haar. Dit moest ze doen, dit is wat ze nodig had om haar focus te heroveren. Haar vurig verlangen moest worden geblust. Haar honger gestild, nog voor de lunch.

Ze deed haar benen nog verder open en gunde haar rug wat steun tegen de achterwand van het grijs betegelde toilet. 

Langzaam duwde ze twee vingers naar binnen. Haar bloesje dicht, er was geen tijd voor haar borsten. Haastig ging ze recht op haar doel af en voelde haar eigen slijmerige warme vocht. Ze sloot haar ogen en dacht aan hem. 

Ze dacht aan hoe hij hier naar binnen zou stormen en haar zou haar opeisen. Instinctief, zoals het een Viking betaamt. Nemen wat hij wilde, wat van hem was. Zijn tong wild zoekend in haar mond. In een beweging zou hij haar broek naar beneden rukken met slip en al. Zonder enige waarschuwing zou hij haar met het grootste gemak optillen en met een klap tegen de kille muur van het toilet zetten. Zijn met dikke aderen doorbloedde pik klaar voor de strijd. Op een ongekend dierlijke wijze zou hij bij haar naar binnendringen alsof haar lichaam zijn territorium was. Ivar zou haar nemen voor zijn genot. De hare was van ondergeschikt belang, maar zou als vanzelf volgen. Haar vingers versnelde hun ritme. Ze wilde grommen, kreunen en zich volledig overgeven aan dit moment. Maar ze moest stil zijn om haar handelen niet te verraden. Na nog een paar ruwe bewegingen spoelde haar orgasme als een wilde golf uit de Noorse oceaan door haar lichaam.

Ze hijgde, veegde haar doorweekte vingers af aan het toiletpapier en bleef nog even zitten. 

Vervolgens fatsoeneerde ze zich. Ze waste haar handen, borstelde haar haar en bracht opnieuw lipgloss aan. Ze had een natuurlijke blos op haar wangen, wat haar een stralende uitstraling gaf. Met enige opluchting en een hernieuwd vertrouwen liep ze terug naar haar Viking.

Voor het beeld. Travis Fimmel, een ware Viking, strak in pak…;)
Advertenties

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.