Deze maand is de uitdaging voor Pittig Proza #23; Seks op de werkvloer.

Seks op de werkvloer, een opwindend onderwerp en ik moet toegeven dat ik daar redelijk veel ervaring mee heb. Mijn man en ik werken samen in ons bedrijf, er zijn regelmatig momenten waarbij we elkaar uitdagen met alle gevolgen van dien:) Vaak heb ik kantoorverhalen geschreven in alle denkbare vormen en maten. Dat is de reden waarom ik mezelf voor Pittig Proza heb uitgedaagd een sexyverhaal te schrijven in een andere setting. De werkverhoudingen zijn minder van belang, lust is het enige wat telt. Het was lekker om weer eens voor Pittig Proza te schrijven en ik hoop dat jullie net zo genieten van het lezen als ik deed van het schrijven. Ben je daarna nog niet genoeg verzadigd? lees dan de verhalen van de andere deelnemers via de link onderaan dit verhaal. Liefs,

Achter het fluwelen gordijn

Uit mijn handtas pak ik mijn bril en zet deze op, langzaam zak ik naar beneden tot ik voor hem op mijn knieën zit. De kleine spelden kan ik maar met moeite tussen mijn korte vingers houden en ik doe mijn best met vaste hand de zoom van de pantalon in te nemen. In mijn hoofd ontstaat een verboden gedachte dat niets te maken heeft met het innemen van zijn broek. Mijn borstkas gaat als een razende op en neer, net als die ene keer dat ik op de loopband in de sportschool stond.  Het lukt me, gelukkig en ik hoop vurig dat hij mijn onhandigheid niet opmerkt. Met gepaste houding kom ik omhoog, alsof er niets aan de hand is. Te snel, de vlekken voor mijn ogen overrompelen me.  Ik verstap en probeer mijn evenwicht te bewaren. 

In mijn onderrug voel ik een arm, hij ondersteunt me zodat ik niet op gênante wijze onderuitga. Het effect is echter minimaal, ik blijf wel staan, maar zijn bedwelmende geur maakt me nog lichter in mijn hoofd.  Mannen deodorant en een vleugje sigarettenrook, een onweerstaanbare combinatie. Het is als een scene uit een romantische comedy waar ik in wil blijven. Als een verliefde puber kijk ik naar hem alsof hij de jonge Leonardo is in de Titanic. 

‘Ik ga lunchen,’ roept mijn baas. 

‘Red je het even?’ 

Opslag ben ik helder, alsof er een plens koud water in mijn gezicht is gegooid en ik ben weer bij de les. 

‘Ja hoor dat komt goed,’ zeg ik net hard genoeg. 

Ik lach verontschuldigend naar deze klant, mijn wangen gloeien en ik weet zeker dat ik bloos. Hij grijnst jongensachtig, zijn ogen twinkelen, hij vindt mijn reactie op hem duidelijk amusant. 

 ‘Heb je zin in koffie?’ vraag ik, afleiding is nu eenmaal de beste verdediging. 

‘Alleen als je zelf ook neemt,’ zegt hij en hij kijkt me indringend aan, nee zeggen lijkt geen optie.

 Deze man is onwaarschijnlijk knap. Zijn donkerblonde haren zijn warrig naar achter gekamd, zijn huid is gebruind en zijn ogen het helderste groen dat ik ooit heb gezien. Levendig en duister tegelijk. Het pak dat ik voor hem heb uitgezocht staat hem waanzinnig, en het glimmende overhemd zorgt ervoor dat zijn ogen oplichten als lagune op een zonnige dag. Het is een type man dat niet naar mij omkijkt op straat. Een man die een vrouw verdient die met engelen vleugels op haar rug over de catwalk loopt. Een man die je niet ziet lopen naast een mollige nerd die een tussenjaar heeft van de TU in Delft en een bijbaan in een kledingwinkel.  Zo’n exemplaar man is uitzonderlijk en staat nu voor me. 

Hij wil koffiedrinken, met mij! Technisch gezien is dat een date. 

In de keuken ben ik even bevrijd van zijn aanwezigheid en lukt het me bijna normaal te ademen. Ik heb het heet in mijn coltrui en spijt dat ik niet iets vrouwelijker aan heb getrokken vandaag. Het kost me alle beheersing de koffie kopjes niet te laten trillen op hun schotel en zonder voetbad zet ik ze neer op de stamtafel, een kleine overwinning.

Zelfs de manier waarop hij zijn koffie drinkt beneemt me de adem. Hij kijkt naar me, schaamteloos, alsof hij me probeert in te schatten en een beoordeling maakt. Het maakt me onrustig, ik weet niet wat ik moet zeggen en wiebel wat heen en weer op mijn stoel, tot ik besluit verder te gaan met mijn werk. Ik hang de gepaste overhemden die niet goed waren voor hem terug en ruim het meetlint op. Hij blijft onbewogen zitten en volgt mijn nerveuze bewegingen. 

‘Ik ga me maar eens omkleden,’ zegt hij.

Ik draai me om, probeer zijn ogen te ontwijken. Ik moet professioneel blijven en stoppen met zwijmelen. 

‘Is het pak zoals gewenst?’ vraag ik zo nonchelant mogelijk. Ondertussen ruim ik de afspeldnaalden op. 

‘Als de aanpassingen zijn aangebracht vind ik het prima zo, dank je,’

Hij laat me begaan en verdwijnt achter het fluwelen pasgordijn.  

‘Juffrouw, zou je me even willen helpen? Er zit een knoopje vast.’

Ik slik, hij kan toch zelf zijn overhemd wel uitrekken. Nu moet ik weer dichtbij hem staan, en ik weet niet of mijn lichaam dat aankan. 

Voorzichtig trek ik het gordijn iets opzij en gluur ik om de hoek. Zijn pak is al uit, hij staat in een boxershort bedekt met kleine haaien. Het overhemd hangt erover en hij is bij het vierde knoopje van boven. Ik zie sprieten van zijn blonde borsthaar ertussenuit springen. Mijn tong is zo droog als schuurpapier en ik moet voorkomen dan mijn mond openvalt tijdens het staren. 

‘Kom eens dichterbij, hier, dit knoopje lukt me niet.’

Met hem in een kleine ruimte is niet te doen. Het is ongepast met een klant in een kleedhok te staan, dat wel, maar in dit geval kan niemand het me kwalijk nemen als ik de etiquette negeer. Wat moet ik anders? De klant heeft een probleem, en ik ben gewillig dat op te lossen.  

Zwijgend stap ik naar binnen, ik denk dat mijn hartslag op de benedenverdieping hoorbaar is en voel hoe de druppels zweet op mijn rug mijn trui bevochtigen. De adrenaline stroomt door mijn aderen, kleine haren op mijn huid staan rechtovereind, vechten of vluchten lijkt mijn lichaam te roepen. Voor ik kan kiezen voor het laatste sta ik al met mijn rug tegen de dunne wand geduwd. Met zijn linkerarm over mijn borst houdt hij me op deze plek, het verbaast me niet dat hij zo sterk is. Ik durf niet te kijken, ademen is zwaar en de warmte uitputtend, mijn hoofd is naar beneden en ik kijk naar de neuzen van mijn versleten schoenen. Met zijn rechterhand tilt hij mijn kin op zodat ik wel naar hem moet kijken. Hij doet mijn bril af en streelt een loszittend plukje piekerig haar achter mijn oor.

Zijn hoofd is zo dichtbij de mijne, hij ziet me. Hij ziet de smekende bewondering voor hem in mijn bruine ogen. 

‘Wil je me?’ vraagt hij, het klinkt dwingend, alsof het een eenmalige vraag is. Een kans, een momentopname. 

‘Ja,’ zeg ik bevend. 

Hij zoent me wild, zijn lippen zijn hard, net zo sterkt als hij. Zijn tong cirkelt om de mijne, gretig en gecontroleerd. Hij smaakt naar pepermunt en koffie, een vreemde maar smakelijke combinatie.  Alle besef van tijd, ruimte en fatsoen is bij mij weg. Hij maakt mijn broek los en trekt deze zonder pardon met onderbroek en al naar beneden. Zijn aanrakingen verlammen me en zijn hand glijdt langs mijn onderste lippen. Hij neemt de regie, hij weet dat we snel moeten zijn. Ik laat hem, ik kan niet anders. Zonder omweg of gepaste voorzichtigheid duwt hij twee vingers bij me naar binnen. Ik ben nat, heel nat

‘Goed zo meisje,’ zegt hij en ik kreun. 

‘Sssssht.’

‘Draai je om, duw je kont naar achter. Ik ga je nemen, daar verlang je duidelijk naar. Maar je moet wel stil zijn.’

‘Ja,’ zeg ik, meer weet ik niet uit te brengen. 

Slaafs gehoorzaam ik, het is zo lag geleden dat ik seks heb gehad met een man, mijn lichaam kan deze vorm van aandacht bijna niet verwerken. Hij dringt bij me naar binnen, hij heeft duidelijk wel controle over zijn lichaam. Hoe groot hij is kan ik niet zien maar hij vult me helemaal op en mijn kut klopt om zijn lid heen, blij met zijn aanwezigheid. Hij versnelt zijn stoten en stil zijn is een onmogelijke opgave voor me. Dit is het geilste dat me ooit is overkomen met de meest mooie man die ik ooit heb gezien. Ik wil niet dat het stopt ik wil hem in me de hele dag. Hij houdt snel zijn hand voor mijn mond.

‘Stil, anders stop ik,’ zegt hij dreigend. Iets dat me alleen nog maar meer opwindt. 

Mijn lichaam spant zich al samen, ik wil het uitstellen, maar dat is volstrekt onmogelijk. Hij streelt met zijn hand onder mijn trui en knijpt in mijn volle borsten. 

‘Kom maar voor me,’ zegt hij en ik wil hem niet teleurstellen. Ik laat het los en de bekende golf van genot snelt door me heen, mijn tandafdrukken laat ik achter op zijn hand. 

Hij ondersteunt mijn trillende lichaam en laat me naar beneden zakken tot ik op het kleedkamerkrukje zit. Tijd om bij te komen heb ik niet. Hij staat voor me, in vol ornaat zijn penis bloeddoorlopen en nog nat van mijn vocht. Hij doet een stap naar voren en ik weet wat van me verwacht wordt, ik doe het graag. Ter goedkeuring open ik mijn mond en duwt zijn trots naar binnen. Zijn grote handen houden mijn hoofd vast en hij neukt me, ik proef zijn zoute vocht vermengd met de mijne. Met lange diepe halen gat hij in en uit me, het kwijl loopt langs mijn wangen en drupt op mijn trui, het is beschamend maar dat lijkt hem niets te kunnen schelen. Vol adoratie kijk ik naar hem op, hij geniet ik doe het goed. Ik voel de spanning in zijn lichaam toenemen, hij is er bijna als hij mijn hoofd loslaat. Nu bepaal ik het ritme, hij geeft me de vrijheid te beslissen wat ik met zijn zaad doe. Ik weet het wel en ga onbewogen door. Ik zuig krachtig het zaad uit hem, hij geeft geen kik, maar zijn lichaamshouding verraad zijn genot. Hij smaakt zoet, ik ben trots op mezelf en slik elke druppel door, ik zou alles van hem proeven.

Zonder iets te zeggen, of hem te verplichten iets te zeggen, hijs ik mijn broek op en loop ik naar de keuken voor frisse lucht en een paar slokken water. Als ik terugkom zie ik hem bij de kassa staan. Ik reken zijn trouwpak af. 

Lees alle inzendingen van Pittig Proza#23 hier

Advertenties

2 thoughts on “Achter het fluwelen gordijn

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.