Vastgebonden en geblinddoekt lig ik weerloos op bed. De geur van lavendel op de lakens helpt me eraan herinneren aan waar ik ben. Onze slaapkamer, de deur is links van mij, rechts van het bed hangt een schilderij van ons en iets voorbij het voeteneind staat een Zweeds ladekastje. Daarin liggen onze speeltjes. In mijn hoofd herhaal ik die punten. Het geeft me houvast in deze duisternis. Adam heeft me hier zo achtergelaten en ik heb geen idee hoe lang ik hier al lig. De muziek dat hij heeft aangezet lijkt eindeloos door te gaan, lage klassieke tonen volgen elkaar op, er wordt niet gezongen. De onheilspellende klanken gaan onafgebroken door, het is alsof de muziek me wil laten weten, wees geduldig, wacht af op het spannends dat gaat komen. 

Mijn ademhaling is oppervlakkig hoog en vol verwachting. 

Wat is dit geil! 

Tentoongesteld lig ik op mijn eigen bed, tussen mijn inmiddels afgekoelde benen voel ik het warme vocht uit mijn kut druipen. Voordat ik ook maar met een vinger ben aangeraakt ben ik al toegankelijk. Adam is vast trots op me. 

Het lijkt uit het niets te komen en ik hoor het boven de muziek uit, onze piepende deur. Misschien wordt het tijd om dat te laten verhelpen, bedenk ik me. Zodra ik voel dat Adam de ruimte in komt laat ik die gedachte ook weer los. Mijn hart maakt een sprongetje, het gaat beginnen. Adam is klaar voor me en gaat een einde maken aan het wachten. Hij pakt iets uit onze lade, tenminste als ik het goed hoor. Al mijn andere zintuigen staan op scherp nu het zicht me is afgenomen. Op mijn huid voel ik de slierten van zacht leer kriebelen over mijn lichaam, ik giechel een nerveuze lach. Ik kan er niets aan doen, het lukt me niet het in te houden. 

‘Vind je het grappig, schatje?’ Vraagt Adam, en ik hoor aan zijn stem dat hij het ook amusant vindt. Dan volgt een onverwacht harde klap waarmee hij een einde aan het gegiechel. Het leer snijdt in de gevoelige huid bij mijn borsten.

Ah!  

De snelle schakeling van vreugde naar ongemak overrompelt me en ik schrik van de snelle schakeling en de prikkende pijnsensatie. In een reflex wil ik me afweren maar de banden doen hun werk en houden me op mijn plaats.  Zolang ik geen stopwoord gebruik negeert Adam mijn kreten en gaat onverstoorbaar verder. Gecontroleerd deelt hij klap na klap uit en ik begin eraan te wennen. De pijn lijkt minder scherp en toch is mijn huid zo gevoelig dat elke aanraking intens is.  Steeds verder zak ik weg in de donkere wereld van genot. Adam z’n handen strelen langs de striemen die hij heeft achter gelaten. Hij drukt zijn lippen op de mijne en zijn tong dringt ruw mijn mond in. Hij zoent wilder dan normaal, maar ik vind het lekker. Vol overgave, als altijd beantwoord ik zijn zoen. 

Wil je weten hoe dit verhaal afloopt? Lees verder op Pleasure and Fun.nl

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.